هفته نامه اکونومیست چاپ لندن در شماره 21 آوریل خود مطلبی را به بررسی فیلم ایرانی "اخراجی ها" اختصاص داده است.

در این مطلب با عنوان "فیلمی طنزآمیز درباره موضوعی دلگیر" می نویسد که فیلم اخراجی ها با استقبال گسترده مردم ایران مواجه شده و می پرسد به چه دلیل ایرانیان از هر قشر و گرایشی برای دیدن این فیلم سالن های سینما را پر می کنند؟اکونومیست یادآور می شود که فیلم اخراجی ها را مسعود ده نمکی کارگردانی کرده و می افزاید برای کسی که به کتک زدن دانشجویان اصلاح طلب شهرت داشت، این فیلم به شکلی فریبنده، پخته به نظر می رسد. ده نمکی که زمانی از رهبران گروه های شبه نظامی بود، چماق را کنار گذاشته و یکی از پرفروش ترین فیلم های سینمای ایران را ساخته است.این هفته نامه می نویسد که آقای ده نمکی، پس از ساختن دو فیلم مستند با موضوعات خشونت در فوتبال و روسپیگری، در نخستین فیلم داستانی خود اثری طنزآمیز و نسبتا گستاخانه را کارگردانی کرده که انبوه تماشاگران را به سینماها کشانده است.به نوشته اکونومیست، این فیلم با تصویر کردن دسته ای از افراد خلافکار و معتاد که (برای دلایلی غیر ایدئولوژیک) راهی جبهه های جنگ شده و نهایتا به قهرمان تبدیل می شوند، باعث تعجب مقامات شده است.به نوشته اکونومیست، موضوع اصلی فیلم، ماجرای مردی است که از زندان آزاد شده و با وجود مخالفت برخی مقامات محلی، همراه با چند تن از دوستان ناباب خود عازم جبهه های جنگ ایران و عراق می شود و این تجربه، او را متحول می کند و از او یک قهرمان می سازد.این هفته نامه بریتانیایی می نویسد که زمانی که فیلم آقای ده نمکی نتوانست در جشنواره فیلم فجر در تهران به جایزه ای از سوی هیات داوران دست یابد، کارگردان تلویحا گفت که مقامات دولتی می خواستند به دلایل سیاسی این فیلم را منزوی کنند. البته این فیلم جایزه "فیلم منتخب مردم" را در همین جشنواره بدست آورد که آقای ده نمکی به نشانه اعتراض از دریافت آن خودداری کرد.

هم لیبرالها و هم بنیادگرایان

اکونومیست می افزاید که بی اعتنایی این فیلم به آنچه نمادهای مقدس انقلاب اسلامی محسوب می شود باعث شده است تا روشنفکران لیبرال از آن تقدیر کنند درحالیکه بنیادگرایان اسلامی نیز آن را ستوده اند.به نوشته این هفته نامه، نخستین فیلم مستند آقای ده نمکی درباره روسپیگری نیز به اندازه اخراجی ها باعث جنجال شد، زیرا به طور تلویحی این نظر را مطرح می کرد که در جمهوری اسلامی، جامعه ایران در پشت پوششی از تقوا گرفتار فساد و فقر است.اکونومیست می نویسد که جنگ ایران و عراق آقای ده نمکی را به شدت تحت تاثیر قرار داد و تا چند سال پیش، دفتر کار وی با کیسه های شن و جعبه های مهمات تزئین شده بود و بیشتر به محیط يک سنگر در خط مقدم شباهت داشت.مسعود ده نمکی پس از بازگشت از جبهه به گروه موسم به انصار حزب الله پیوست که {...}محسوب می شود و به اقدامات خشونت آمیز علیه مخالفان شهرت دارد. او بعدا سردبیری نشریه این گروه را هم بر عهده گرفت که علنا مروج کاربرد خشونت در صحنه سیاست بود.به نوشته اکونومیست، انصار حزب الله نماد گرایش های اصولگرادر ایران است، بسیاری از اعضای آن در جنگ شرکت داشتند و از آنچه خیانت به آرمان های انقلاب در دوره اصلاحات اقتصادی دهه 1990 می دانستند سرخورده شده بودند.این هفته نامه می افزاید که در حال حاضر، مسعود ده نمکی به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست اما همچنان نسبت به وجود فقر و فساد در جامعه ایران معترض است.اکونومیست می نویسد که چنین دیدگاهی در فیلم اخراجی ها کاملامحسوس است، فیلمی که حاصل آمیزه ای از طنز سطحی و دیدگاهی شدیدا احساساتی است.این هفته نامه در خاتمه اظهار می کند که ممکن است آقای ده نمکی روش های سیاسی خود را تغییر داده باشد واز تشکیلات حکومتی اسلامگرا انتقاد کند اما لیبرال های ایران همچنان نسبت به او ظنین هستند.

آيا جمهوري اسلامي ايران 15 نظامي انگليسي را تحت فشار قدرت هاي خارجي آزاد كرده است؟...اين ديدگاه كه نظاميان انگليسي تحت فشار قدرت هاي خارجي آزاد شده اند نيز چندان بي طرفدار نبوده و علاوه بر شماري اندك از رسانه ها و محافل خارجي، برخي از افراد و محافل در داخل كشور نيز چنين تصوري داشته و دارند....

و اما، درباره اين ماجرا و چگونگي آن گفتني هايي هست.....

ايران اسلامي در اين ماجرا دوبار از روش «غافلگيري» و ايجاد «شوك» بهره مي گرفت. ابتدا بازداشت نظاميان انگليسي و بي توجهي به تهديدها و اعتراض ها كه نشان مي داد ابتكار عمل در دست ايران است و شوك دوم، آزادي و عفو آنان كه نشان دهنده قدرت اداره ماجرا و يكپارچگي مديريت ايران اسلامي بود. به گونه اي كه چند رسانه معروف غربي از جمله روزنامه انگليسي اينديپندنت نوشت «ايران با تدبير خود آمريكا و انگليس را تحقير كرده است.»
....ماجراي بازداشت 15نظامي انگليسي، ظرفيت محدودي براي ادامه يافتن داشت و بعد از شكست هيمنه انگليس و آمريكا، تأمين نسبي خواسته هاي ايران و تحقير افسانه ابرقدرتي غرب، ادامه ماجرا مي توانست به عنوان يك «تله» پيش پاي ايران باشد و ايران اسلامي را با مشغول كردن به اين ماجرا، از نقش آفريني به موقع در مسائل حياتي منطقه، از جمله لبنان، فلسطين، عراق و... كه با منافع ملي و ديني كشورمان در ارتباط مستقيم است، باز دارد....

متن کامل را در ادامه مطلب بخوانید

حسین شریعتمداری-------------------------------------روزنامه کیهان

بحران بازداشت پانزده نظامی بریتانیایی و نحوه آزادی آنان و تبعات این ماجرا موضوع چند مقاله در هفته نامه بریتانیایی اکونومیست است که در شماره 7 آوریل این نشریه چاپ شده است.در نخستین مقاله که با عنوان "آشفته بازار بر سر ایران" چاپ شده، آمده است که بازداشت نظامیان بریتانیایی در حالیکه، به گفته مقامات بریتانیایی، هنگام انجام ماموریت قانونی خود دستگیر شدند، به اظهارنظرهایی در مورد افول یک قدرت دریایی سابق منجر شده است.اکونومیست می نویسد که در واقع، ماجرای افول قدرت نیروی دریایی بریتانیا داستانی قدیمی است اما آنچه که در مورد بازداشت این پانزده نفر تازگی دارد پیامی است که درباره ظهور یک توازن جدید قدرت در خاورمیانه با خود دارد که همزمان، به تنزل واقعی یا ظاهری قدرت آمریکا در منطقه ارتباط می یابد.این هفته نامه می نویسد که گرچه محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، تصمیم گرفت به ماجرا خاتمه دهد و با آزاد کردن بازداشتیان، دستیابی به یک پیروزی را اعلام دارد، اما آنچه که نمی توان تشخیص داد انگیزه اولیه آغازاین ماجراست، اینکه آیا بازداشت این پانزده نفر ناشی از یک اشتباه بود یا باید آن را اقدامی عمدی از سوی ایران در مقابله با فشارهای ناشی از وضع تحریم های سازمان ملل دانست.اکونومیست می افزاید که در هرحال، این ماجرا نشان داد که ایران به سادگی ارعاب نمی شود و گرچه از نظر ایرانیان، دستگیری نظامیان بریتانیایی اقدامی کم خطرتر از گروگان گرفتن نظامیان آمریکایی محسوب می شود، اما در هر حال بریتانیا در منطقه حضور نظامی دارد و با ایالات متحده، دولت عراق و شورای امنیت سازمان ملل از نزدیک همکاری می کند و بنابراین، تصمیم ایران به مقابله با بریتانیا، نشان داد که جمهوری اسلامی اعتقاد دارد که قدرت رو به ظهور در خاورمیانه است.این نشریه می افزاید که ممکن است در واقع چنین نیز باشد زیرا پس از آنکه ایالات متحده با برکناری رژیم طالبان در افغانستان و حکومت صدام حسین در عراق رقیبان اصلی جمهوری اسلامی را از میان برداشت و با توجه به اینکه شیعیان عراق بیشتر به ایران تمایل دارند تا به بریتانیا، ایران می تواند چنین احساسی داشته باشد.به نوشته اکونومیست، ارتقای موقعیت ایران به معنی افت موقعیت آمریکاست زیرا پیروزی نظامی ایالات متحده در عراق و افغانستان باعث نشده است تا این کشور بتواند صلح را بر منطقه حاکم کند، یا مانع از ادامه اتحاد سوریه و ایران شود. آقای بوش همچنین قادر نبوده دموکراسی را در خاورمیانه به کرسی بنشاند یا بین فلسطینیان و اسرائیل صلح برقرار سازد.اکونومیست می نویسد که اوضاع در خاورمیانه تغییر می کند و یک نشانه دیگر آن رفتار عربستان سعودی است که پس از چندین دهه اتکا به بریتانیا و سپس ایالات متحده برای حمایت نظامی، اینک نسبت به عاقلانه بودن اتکا به یک ابرقدرت دچار تردیدهایی شده است. عربستان اخیرا طرح های جداگانه خاص خود را در تلاش برای حل اختلاف اعراب و اسرائیل و خاتمه دادن به بحران لبنان ارائه داده و ملک عبدالله، پادشاه سعودی، اخیرا با توصیف حضور نظامی آمریکا در عراق به عنوان "اشغال خارجی غیر مشروع" در اجلاس سران اتحادیه عرب، همگان را شگفت زده کرد.

اختلاف قدرتها و دوگانگی در برخورد با ایران

این هفته نامه یادآور می شود که چهارسال پس از اشغال نظامی عراق، شرایط این کشور همچنان برای سیاست خارجی ایالات متحده مساله ساز است. از دید اکونومیست همکاری بریتانیا با آمریکا یکی از دلایلی بود که این کشور تنها توانست حمایت "نیم بند" شورای امنیت را در ماجرای بازداشت نظامیان خود در ایران به دست آورد زیرا روسیه، فرانسه و چین هنوز از تصمیم آمریکا و بریتانیا در سال 2003 برای نادیده گرفتن نظر این کشورها در مورد جنگ عراق احساس ناخرسندی می کنند.اکونومست می نویسد که روابط چین و روسیه با ایران همچنین باعث شده است تا اقدام غرب برای وضع تنبیه های بین المللی شدیدتر بر ایران به دلیل برنامه هسته ای این کشور موفقیت آمیز نباشد.این هفته نامه می افزاید که دیدگاه جهانیان و آمریکا در مورد ایران و نحوه برخورد با این کشور گرفتار دوگانگی است. زیرا ایران کشوری با ذخایر غنی نفتی، هفتاد میلیون جمعیت، حکومت دین سالار تندرو، رییس جمهوری منکر هلوکاست و خواستار محو اسرائیل است که ایالات متحده و بریتانیا را شیاطین بزرگ و کوچک می نامد. اکونومیست می نویسد یک گروه معتقد است از آنجا که ایران خواه ناخواه به یک قدرت منطقه ای تبدیل می شود و آمریکا نیز در عراق گرفتار آمده، لازم است ایالات متحده این وضعیت را بپذیرد. همچنان که ریچار نیکسون، رییس جمهوری پیشین آمریکا نیز سرانجام جمهوری خلق چین را به رسمیت شناخت تا هنگام خروج از ویتنام با مشکل بیشتری مواجه نشود. در مقابل، گروهی دیگر اصرار می ورزد که هر نوع نرمش از سوی ایالات متحده ممکن است به ضعف تعبیر شود و در نتیجه، در این مورد باید محتاط بود.به نوشته این هفته نامه، یک مشکل اساسی در مورد ایران، ابهام عمیق در مورد سیاستهای جناحی و هدف های واقعی حکومت این کشور است. اینکه آیا جمهوری اسلامی یک رژیم واقعگرا است که در برابر شناسایی از سوی آمریکا، دست از تلاش برای ساخت بمب اتمی بر می دارد و موضع خود در قبال مساله فلسطین را تعدیل می کند، یا اینکه غرب ستیزی بخشی از ماهیت جدایی ناپذیر این رژیم است؟اکونومیست اظهار می دارد که ماجرای گروگانگیری ملوانان بریتانیایی به یافتن جواب در این مورد چندان کمکی نکرد جز اینکه نشان داد که دست کم یکی از جناح های حکومتی در ایران از به چالش خواندن غرب بیمی ندارد. اما حتی در این مورد نیز رفتار بد ایران با نوعی حسابگری همراه بود که دقیقا خطر برانگیختن نگرشی منفی در جهان چه زمانی بروز می کند.اکونومیست در خاتمه می نویسد حال که نظامیان بریتانیایی آزاد شده اند، ایالات متحده باید واقعا از دست زدن به اقداماتی که ممکن است این کشور را ضعیف تر از آنچه که هست نشان دهد خودداری ورزد و در حالیکه همراه با سایر کشورهای جهان، بر توقف غنی سازی اورانیوم در ایران اصرار می کند، راه های معامله با ایران را نیز مورد بررسی قرار دهد.

ورود به آبهای پرتلاطم

اکونومیست در گزارشی دیگر از تهران و لندن با عنوان "ورود به آب های پر تلاطم"، با اشاره به گروگانگیری در سفارت آمریکا در سال 1979، به ماجرای بازداشت نظامیان بریتانیایی می پردازد و می نویسد که ایران بازهم یکی از فیلم های تبلیغاتی مورد علاقه خود را به نمایش گذاشت.این هفته نامه می افزاید که در خلال دوازده روز بازداشت این نظامیان، ایران با نمایش تصاویری از این افراد، آنان را در معرض تحقیر علنی قرار داد و وادارشان کرد تا به "تعرض" به آب های ایران اعتراف و از این اقدام پوزش خواهی کنند و به ستایش از محبت مقامات ایرانی بپردازند.اکونومیست اضافه می کند که ناخرسندی دولت بریتانیا از این اقدام و تصمیم این کشور برای کسب حمایت سازمان ملل و اتحادیه اروپا باعث خشم دولت ایران شد و ضعف بریتانیا و غرب را به نمایش گذاشت.اکونومیست می نویسد که دولت ایران یا به طور ناگهانی به این نتیجه رسید که آزار دادن بریتانیا کافی است، یا اینکه دیگر مایل به مواجهه با انتقاد جهانی نیست، یا این ماجرا ارزش تبلیغاتی خود را از دست داده و تصمیم گرفت بازداشتیان را آزاد کند.اکونومیست سپس شرحی از فعالیت های مقامات ایرانی و بریتانیایی برای حل این مساله را ارائه می کند و می افزاید که سرانجام، وظیفه اجرای پرده آخر نمایشنامه بر عهده محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران گذاشته شد. او نیز در سخنانی، ضمن انتقاد از سابقه "توطئه های بریتانیا در ایران" در خلال یک قرن گذشته و اعطای نشان شجاعت به افسری که نظامیان بریتانیایی را بازداشت کرد، اعلام داشت که به عنوان هدیه عید پاک به مردم بریتانیا، این پانزده نظامی را فورا آزاد می کند.اکونومیست می نویسد کل ماجرا حاکی از آمیزه ای از اعتماد به نفس و سوء ظن است که در این روزها تهران را گرفتار کرده است.در ادامه این مطلب آمده است در حالیکه ایران می داند یکی از نفع برندگان اصلی سقوط رژیم های سابق افغانستان و عراق به دست آمریکا و مقاومت حزب الله در جنگ با اسرائیل در تابستان گذشته است، ولی همزمان، با فشار و انزوای روزافزون بین المللی مواجه است و در ماه های اخیر، دو قطعنامه تنبیهی شورای امنیت سازمان ملل علیه این کشور صادر شده است.

نشانه های عدم بلوغ

اکونومیست می نویسد که بیست و هشت سال پس از انقلاب ایران، هنوز هم این کشور از مرحله آشوبگری کودکانه به مرحله بلوغ حکومتی دست نیافته است و گرچه به اندازه گذشته مشتاق صدور انقلاب خود نیست، اما همچنان از هرج و مرج در اطراف خود - که در ایجاد برخی از آنها نیز دست داشته - بهره برداری می کند.این هفته نامه می افزاید که ایران در حال حاضر در برزخی بین یک حکومت ملی با قدمت تاریخی و اسلام رادیکال و جهانشمول، و بین سابقه سرکوب استعماری و جاه طلبی برای دستیابی به سلطه منطقه ای روبروست و در حالیکه کورش کبیر در کتاب مقدس به عنوان رهایی بخش یهودیان مورد ستایش قرار گرفته است، محمود احمدی نژاد وقوع هلوکاست را انکار می کند و با سخن گفتن از لزوم محو اسرائیل، به نظر می رسد آماده اجرای هلوکاست دیگری است.همچنین، به نوشته اکونومیست، دولت ایران در حالیکه با حمایت از گروه های تندرو در منطقه به تاکتیکی که ضعیف ها اختیار می کنند متوسل می شود، ظاهرا داعیه دستیابی به قدرت تسلیحات هسته ای را نیز دارد.سئوالی که اکونومیست مطرح می کند این است که چگونه می توان با کشوری بزرگ و مهم روبرو شد که در عین حال از رفتار بر اساس قواعد دیپلماتیک مورد تبعیت بقیه جهان خودداری می ورزد؟به نوشته این هفته نامه، در حالیکه از زمان گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران، ایالات متحده در صدد اعمال فشار سیاسی، نظامی و اقتصادی بر حکومت ایران بوده با این امید بی فرجام که به سقوط این رژیم کمک کند، اروپاییان سیاستی مبتنی بر تماس و گفتگو را ترجیح داده اند با این امید که این روش باعث تقویت موضع میانه روها در نظام حکومتی ایران شود.اکونومیست می نویسد که با شکست اصلاح طلبان و پیروزی احمدی نژاد، گزینه اروپاییان به دو گروه تندروهای عملگرا و مخالف رویارویی و يا نو انقلابیون طرفدار رویارویی منحصر شده است.این هفته نامه پس از گزارشی در مورد بازداشت پانزده نظامی بریتانیایی می نویسد که ظاهرا عملگرایان توانستند حرف خود را به کرسی بنشانند.اکونومیست پس از اشاره به مساله برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی، می نویسد که گرچه کشورهای عرب منطقه ممکن است از اتمی شدن ایران بیمناک باشند اما از چشم انداز عملیات نظامی ایالات متحده علیه ایران بیشتر می هراسند.به نوشته این هفته نامه، اروپاییان منشی دیگر را در پیش گرفته و خود را به نوعی آماده می کنند که دیر یا زود با ایران هسته ای مواجه شوند در حالیکه در داخل آمریکا، دیدگاه های متفاوتی در باره تاثیر یک حمله نظامی در به تعویق انداختن برنامه اتمی ایران ابراز می شود.اکونومیست می افزاید که در عین حال، تغییراتی در سیاست آمریکا نیز بروز کرده و اینک دولت این کشور به جای توصیف ایران به عنوان بخشی از محور شرارت، آماده است در صورتی که ایران برنامه غنی سازی اورانیوم را به حالت تعلیق در آورد، در مذاکره با ایران شرکت کند.

هفته نامه اکونومیست-------------------------ترجمه و تنظیم از بی بی سی فارسی

یازده روز پس از بازداشت پانزده سرباز نیروی دریایی بریتانیا توسط نیروهای ایرانی، نشانه هایی از کاهش تنش بین دو کشور دیده شده و رادیو دولتی ایران گفته از 'اعتراف ' ملوانان بازداشت شده تصاویر بیشتری پخش نخواهد شد.ساعاتی پیشتر همین رادیو اعلام کرد که هر ۱۵ ملوان و تفنگدار بازداشت شده ورود غیر قانونی به محدوده آب های ایران را پذیرفته اند و یکشنبه شب شبکه عرب زبان 'العالم' نیز تصاویری از دو نفر دیگر از این ملوانان پخش کرد که در این مورد توضیح می دادند.با این حال رادیو دولتی ایران گزارش کرده که به خاطر 'تغییرات مثبت' در مواضع بریتانیا دیگر تصویری از بازداشت شدگان پخش نخواهد کرد.ساعاتی پیشتر یک مقام بریتانیایی در لندن گفت که دو کشور توافق کرده اند در مورد راه های جلوگیری از مناقشات بیشتر بر سر مرزهای آبی در خلیج فارس به بحث بنشینند. در عین حال سخنگوی تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، بار دیگر بر موضع کشورش برای آزادی بدون قید و شرط ملوانان بازداشت شده تاکید کرده و افزوده که 'در پشت صحنه فعالیت های بسیاری در حال انجام است' تا این پانزده نفر آزاد شوند.دوشنبه دوم آوریل (سیزدهم فروردین) یازدهمین روز بازداشت سربازان نیروی دریایی بریتانیا توسط نیروهای ایرانی در خلیج فارس است و برای نخستین بار ایران از 'تغییر' در موضع بریتانیا صحبت کرده که برخی ناظران آنرا نشانه ملایم تر شدن لحن ایران در مناقشه جاری دانسته اند.علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس ایران، در گفتگو با رادیو دولتی این کشور راه حل و فصل موضوع را 'اعزام فردی از طرف آنها به تهران برای مذاکره' نامیده تا علت اینکه چرا نیروهای بریتانیایی که به ادعای ایران می گوید وارد آبهای این کشور شدند، مشخص شود.وی اهمیت چنین گفتگویی را در این ذکر کرده که بریتانیایی ها در کنار مرزهای ایران حضور دارند و باید راههای اینکه چگونه چنین مشکلی دوباره پیش نیاید بررسی شود.مقام های ایرانی پیش از این از تماس هایی با بریتانیایی ها برای حل این تنش خبر داده بودند و دز براون، وزیر دفاع بریتانیا گفته بود که لندن و تهران تماس های مستقیمی برقرار کرده اند. وی ابراز امیدواری کرده بود که مساله نیروهای بازداشت شده بریتانیایی هر چه سریعتر حل و فصل شود.۱۵ ملوان و تفنگدار دریایی بریتانیا، ۲۳ مارس در آب های خلیج فارس بازداشت شدند. ایران این افراد را به ورود غیر قانونی به محدوده آب های خود متهم کرد اما بریتانیا با رد این ادعا گفت که نیروهای این کشور در هنگام یک گشت بازرسی در آب های عراق در اروند رود (شط العرب) توسط نیروهای ایرانی بازداشت شدند.

منبع : سایت فارسی بی بی سی

قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنيت سازمان ملل متحد که روز شنبه عليه ايران به تصويب رسيد از اين کشور می خواهد هر چه سريعتر خواسته های قطعنامه پيشين از جمله توقف غنی سازی اورانيم را اجرا کند.اين قطعنامه صدور و يا انتقال سلاح و مهمات ساخت ايران به خارج از اين کشور را ممنوع می کند و از کليه کشورهای جهان می خواهد خريد و يا حمل سلاح های ساخت ايران توسط شهروندانشان را ممنوع کنند. قطعنامه ياد شده به کشورهای جهان توصيه می کند محدوديتهايی در زمينه فروش سلاح های سنگين نظير تانک، هلی کوپتر، هواپيما، کشتی و سيستم های موشکی به ايران اعمال کنند. قطعنامه ۱۷۴۷ از کشورها و موسسات مالی جهان می خواهد تعهدات جديدی در زمينه ارائه وام و کمک های مالی به دولت جمهوری اسلامی ارائه ندهند. اين تعهدات شامل کمک های بشردوستانه نمی شود.اين قطعنامه از محمد البرادعی دبير کل آژانس بين المللی انرژی اتمی می خواهد طی ۶۰ روز آينده گزارش جديدی درباره ميزان همکاری ايران در زمينه تعليق غنی سازی اورانيم به شورای حکام و نيز شورای امنيت ارائه کند.بر اساس اين قطعنامه چنانچه ايران طی ۶۰ روز آينده به خواسته های شورای امنيت عمل نکند اقدامات بيشتری عليه اين کشور انجام می شود.در قطعنامه ياد شده دارايی های ۲۸ شخص حقيقی و حقوقی که گفته می شود با برنامه های هسته ای و موشکی ايران ارتباط دارند مسدود شده است. بانک سپه ايران، گروه صنعتی سامان، شرکت کاوشيار و شرکت انرژی نوين که گفته شده با برنامه های هسته ای و موشکی بالستيک ايران ارتباط دارند به فهرست تحريم ها اضافه شده اند.نام برخی فرماندهان ارشد سپاه پاسداران در ضميمه قطعنامه آمده که از این قرار است: مرتضی رضايی معاون سپاه، علی اکبر احمديان رئيس ستاد مشترک سپاه، محمد رضا زاهدی فرمانده نيروی زمينی سپاه، مرتضی صفری فرمانده نيروی دريايی سپاه، قاسم سليمانی فرمانده نيروی قدس، محمد باقر ذوالقدر عضو سپاه و معاون وزير کشور و محمد حجازی فرمانده نيروی مقاومت بسيج.شورای امنيت اين اشخاص و افراد ديگری که گفته می شود با برنامه های اتمی و موشکی بالستيک ايران ارتباط دارند را ممنوع السفر نکرده اما خواستار اعمال محدوديت های دولت ها بر مسافرت های خارجی آنها شده است.

آیت الله سید علی خامنه ای هشدار داد که "اگر آنها (غربی ها) بخواهند با هیاهو و جنجال از شورای امنیت استفاده ابزاری کنند و حق مسلم ملت ایران را نادیده بگیرند و بی‌قانونی کنند ما هم می‌توانیم بی‌قانونی کنیم و خواهیم کرد." ولی فقیه هشدار داد که در صورت تهدید و خشونت علیه ایران، این کشور نیز از تمام ظرفیت‌های خود برای ضربه زدن به دشمنان خود استفاده خواهد کرد.

رئیس جمهور احمدی نژاد نیز  گفته است که اقدام کشورهای مخالف برنامه های هسته ای ایران صرفا جنگ روانی و تبلیغاتی است و ابراز اطمینان کرد که :

"آنها می دانند که در عمل کاری نمی توانند بکنند."