اول از همه این را بگویم که من به شخصه کنش تحریمی نسبت به انتخابات را واکنشی از پیش شکست خورده میدانم وباید از اهل تحریم پرسید شما به دنبال چیستید؟ تحریم برای شما چه حاصلی دارد؟ آیا جز این است که با عقب نشینی شما "آنکه و آنچه راکه نمیخواهید" نصیبتان میشود.اگر گرایش اصلاح طلبانه دارید راه را برای به قدرت رسیدن اصولگرایان هموار میکنید و اگر اصولگرا هستید بالعکس.برای مثال اگر من به آقای عماد افروغ رای دهم باعث این میشوم که یک تریبون مجلس به ایشان اختصاص یابد و صدای یک منتقد  را ازتریبون مجلس بشنوم و اگر رای ندهم این صدا را  نخواهم شنید پس اقدامی علیه خود و کشورم کرده ام.حتی اگر این اقدام را اقدامی کوچک بدانید باز بهتر از رای ندادن است ومطمئن باشید اگر در انتخابات شرکت نکنید مانند سنوات ماضی باز هم انتخاباتی" پرشور"خواهیم داشت و قدرت این را نخواهید داشت که انتخابات را از شور و مقبولیت بیندازید. 

این روزها و در آستانه انتخابات مجلس هشتم دو واژه "اصلاح طلبی" و "اصولگرایی" را به وفور می شنویم ولی واقعاً نمیدانیم منظور از این دو واژه چیست و مدعیان این دو جریان نیز ما را از چیستی این دو واژه آگاه نمیکنند و اگر هم معنا طلب کنیم جز کللماتی کلی نظیر عدالت خواهی-دموکراسی خواهی-انقلابیگری-آزادیخواهی نصیبمان نمیشود.در این آشفته بازار نیز عده ای خود را "واقعی"این دو جریان میدانند و لابد دیگران را "تقلبی".من بر این باورم که این دو واژه از اساس اصالتی ندارند و لذا تعریفی ندارند و همچنین پیروان واقعی هم برایشان مصداق ندارد.مسئله مهم این است که این دو را عیاری نبوده و نیست و مشخص نیست که مثلا اصول اصولگرایان به طور مشخص چیست و اینان چگونه میخواهند این اصول را عملی کنند و نسبت ایشان با عملگرایی و عملگرایان چیست ودر خصوص اصلاح طلبان ابهام بیشتر میشود و آن اینکه اینان چه چیز را میخواهند اصلاح کنند و تا کجا میخواهند پیش بروند؟